Licencje i to, co EdMat liczy

Co sugeruje EdMat: CC BY 4.0

Prawa autorskie do tego, co tworzysz, zostają przy tobie, cokolwiek wybierzesz. Licencja mówi, co mogą z tym zrobić wszyscy inni. Dla pracy, która jest wyraźnie twoja, EdMat sugeruje licencję Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 — CC BY 4.0.

CC BY pozwala każdemu kopiować twoją pracę, udostępniać ją, zmieniać, tłumaczyć i budować na niej, w dowolnym celu, także komercyjnym — pod warunkiem że poda ciebie jako autora, wskaże licencję i zaznaczy, jeśli coś zmienił. Nic więcej. Nauczycielka może wydrukować twoje zadanie dla klasy, ktoś inny może dopisać do niego lepsze rozwiązanie, inny serwis może je u siebie pokazać — a twój podpis idzie za nim za każdym razem. To częsty wybór przy otwartych materiałach edukacyjnych, a raz udzielonej licencji nie da się odwołać — i właśnie dlatego można na niej polegać.

Formularz sugeruje ją w dwóch miejscach: przy nowym zadaniu bez podanego źródła (rodzaj źródła „inne”, bez nazwy źródła) i przy wersji materiału napisanej w edytorze bez adresu źródła. Wtedy wybór licencji ma z góry zaznaczoną CC BY 4.0, z dopiskiem „Sugerowana” i wyjaśnieniem dlaczego. Gdy podasz źródło, wybór wraca na „Tylko EdMat” z uwagą, że to może być cudza praca; gdy raz samodzielnie wskażesz licencję, formularz już jej nie przestawi. Licencja zaznaczona w chwili publikacji to twój wybór, nie serwisu: jeśli nic innego nie wybrano, serwer stosuje „Tylko EdMat”.

Pozostałe możliwości

Każde zadanie, rozwiązanie, wskazówka, materiał i artykuł o pojęciu ma jedną z nich, pokazaną w linii pod spodem. Komentarze, recenzje, wpisy i wiadomości nie mają własnej licencji; obejmuje je § 9 regulaminu.

CC0 1.0

Przekazanie do domeny publicznej: każdy może kopiować, zmieniać i wykorzystywać w dowolnym celu, także komercyjnie, bez podawania autora.

CC BY-SA 4.0

Każdy może kopiować, zmieniać i wykorzystywać w dowolnym celu, o ile poda autora i udostępni swoje zmiany na tej samej licencji.

CC BY-NC 4.0

Każdy może kopiować i zmieniać w celach niekomercyjnych, o ile poda autora.

CC BY-NC-SA 4.0

Każdy może kopiować i zmieniać w celach niekomercyjnych, o ile poda autora i udostępni swoje zmiany na tej samej licencji.

Tylko EdMat

Zachowujesz wszystkie prawa. EdMat może utwór jedynie przechowywać, wyświetlać, tłumaczyć na potrzeby wyświetlania i archiwizować, zgodnie z § 9 regulaminu; nikt inny nie może go wykorzystać bez twojej zgody. Obowiązuje zawsze, gdy nie wybrano innej licencji.

Tylko w stronę większej otwartości

Licencję własnej rzeczy możesz zmienić w każdej chwili — na przykład z „Tylko EdMat” na CC BY 4.0 albo z CC BY-SA 4.0 na CC BY 4.0 — ale nigdy na węższą. Udzielonej licencji Creative Commons nie można odwołać: kto pobrał kopię, zachowuje licencję, na której ją pobrał, więc oznaczenie cofnięte wstecz opisywałoby ograniczenie, którego praca już nie ma. CC BY-NC i CC BY-SA zabraniają czegoś, na co druga pozwala, więc żadna nie może stać się drugą.

Każda zmiana jest zapisywana, a linia pod rzeczą mówi, od kiedy obowiązuje jej licencja. Gdy w rzeczy jest już cudza wersja albo poprawka, nie można jej przelicencjonować bez tej osoby. Tłumaczenie ma licencję tłumaczonego zadania z chwili, gdy je napisano; rozwiązanie jest samodzielną pracą autora i ma własną.

Baza startowa: prawa niewyjaśnione

Zadania, od których EdMat zaczął — około 740, zebranych z zajęć z matematyki i informatyki na Uniwersytecie Warszawskim — razem ze wskazówkami i rozwiązaniami oraz materiałami z tych zajęć, mają inne oznaczenie: „Prawa autorskie jeszcze niewyjaśnione — pokazujemy to wyłącznie do nauki. Nie kopiuj tego gdzie indziej.” Nikt jeszcze nie ustalił, do kogo należą do nich prawa, więc ani EdMat, ani nikt inny nie udziela na nie licencji. Tego oznaczenia nie można wybrać dla własnej pracy; ustawia je tylko zespół serwisu.

Jeśli masz prawa do którejś z tych rzeczy, daj nam znać — regulamin mówi, jak — a oznaczymy ją licencją, której udzielisz, albo ją usuniemy.

Co EdMat liczy, a czego nie

Żeby wiedzieć, co poprawić, nocne zadanie na własnym serwerze EdMatu zamienia dziennik żądań — to, co każda strona dostaje po prostu dlatego, że ktoś o nią poprosił — w dzienne sumy. Nic nie jest w tym celu zbierane w twojej przeglądarce: żadnych ciasteczek, pamięci lokalnej, skryptu, który coś odsyła, ani identyfikatora odwiedzającego. Ponieważ na potrzeby statystyk nic nie jest zapisywane na twoim urządzeniu ani z niego odczytywane, polskie prawo (art. 399 Prawa komunikacji elektronicznej) nie wymaga na to zgody — i dlatego nie ma banera o ciasteczkach: nie ma niczego, co by go wymagało. To, co serwis jednak trzyma w przeglądarce (token logowania, wybrany język), służy funkcjom, z których korzystasz, a polityka prywatności wymienia każdą taką rzecz.

Statystyki widzi tylko zespół serwisu. Pełna lista i to, jak długo co jest przechowywane, są w polityce prywatności.

Liczone

Żądania według rodzaju strony, czy się udały i jak szybko; jak często otwierano każdą stronę z treścią; nazwa strony, z której ktoś przyszedł; przeglądarka, system i urządzenie w ogólnych klasach; liczba wyszukiwań; ile zalogowanych kont było aktywnych i ile zostaje aktywnych tydzień po tygodniu.

Nigdy nieliczone

Twój adres IP, twoje konto, pełny opis przeglądarki, pełne adresy ani to, czego szukano. Osoba niezalogowana nigdy nie jest liczona jako osoba, tylko jako żądania.

Małe liczby

Każda liczba osób mniejsza niż 10 jest pokazywana jako „mniej niż 10”, nigdy jako liczba.

Pomijane

Konta osób poniżej 16 lat nigdy nie wchodzą do liczb osób, a konta zespołu też nie są liczone jako osoby. Ruch automatyczny jest liczony osobno.

Twój sygnał

Jeśli przeglądarka wysyła „Global Privacy Control” albo „Do Not Track”, każde żądanie z tym sygnałem jest całkowicie pomijane w statystykach. Nadal trafia do dziennika bezpieczeństwa, bo ten cel pozostaje.

Przechowywane

Dzienne sumy nie zawierają danych osobowych i są przechowywane do 25 miesięcy.

Kiedy coś się psuje w przeglądarce

Jeśli strona nie działa albo przycisk zgłasza błąd, przeglądarka wysyła do EdMatu krótki raport techniczny, żeby dało się znaleźć usterkę: komunikat błędu, miejsce w kodzie EdMatu, gdzie wystąpił (tylko ścieżki plików), rodzaj strony — „strona zadania”, nigdy które zadanie — i wersję aplikacji. Rodzinę przeglądarki ustala serwer, a pełny opis przeglądarki odrzuca.

Raport nie zawiera konta, identyfikatora ani adresu strony, a na twoim urządzeniu nic się w tym celu nie zapisuje — żadnych ciasteczek ani pamięci. Z jednej strony wychodzi najwyżej pięć raportów i tylko wtedy, gdy coś naprawdę się zepsuje, a żaden, jeśli przeglądarka wysyła „Global Privacy Control” albo „Do Not Track”. Pojedyncze raporty są przechowywane 30 dni, ich liczby 90. Raporty mają własny wyłącznik, więc można je wyłączyć, nie ruszając niczego innego.

Czego jeszcze nie ma

Mówimy wprost, żeby nikt nie musiał się o tym przekonać na własnej skórze:

Sugestie

Sugestia pojawia się tylko tam, gdzie formularz może poznać, że praca jest twoja. Edytor rozwiązań i wskazówek nie ma pola źródła, więc niczego nie sugeruje, podobnie jak edytor artykułów o pojęciach; formularz materiału nie odróżni pliku, który napisano samodzielnie, od cudzego.

Jeszcze bez licencji

Fiszki, albumy zdjęć, szkice i rysunki chemiczne nie mają licencji. Fiszki to kopie zadań o różnych licencjach, więc jedna wspólna licencja źle by je opisywała.

Łączenie

Nic nie sprawdza, czy dwie licencje można połączyć w jednej nowej pracy.

Rezygnacja

W Ustawieniach nie ma przełącznika, który wyłącza cię ze statystyk; robi to automatycznie sygnał przeglądarki opisany wyżej, albo możesz do nas napisać.