Jak to wygląda

Cele, plany i praca za nimi

Wszystko, co ludzie prowadzą w EdMacie razem — kurs, wydarzenie, materiał, organizacja, konkurs — może nieść pracę, która w to idzie: cele mówiące, co znaczy „gotowe”, plany złożone z kroków, tablicę zadań, ogłoszenia z prośbą o pomoc i głosowania, których wynik zostaje zapisany jako decyzja.

To nie jest osobne narzędzie do projektów, do którego trzeba się przenieść. Wszystko wisi na tym, czego dotyczy, czytać może każdy, kto widzi tę rzecz, a zmieniać — osoby, które ją prowadzą.

Cel jest osiągnięty, gdy spełnione są jego warunki, a nie gdy ktoś tak powie
Cel ma krótką listę kontrolną — swoją definicję ukończenia. Zaznaczenie ostatniej pozycji oznacza cel jako osiągnięty, a odznaczenie którejś otwiera go z powrotem. Nikt nie ustawia „osiągnięty” ręcznie, a cel bez warunków nigdy nie zostanie osiągnięty.
Wszystko na czymś wisi
Nie ma jednej listy wszystkich celów, planów czy głosowań w serwisie. Każde żyje na kursie, wydarzeniu, materiale, organizacji albo konkursie, do którego należy, i tam się je czyta — bo tylko tam ma sens.
Nic z tego nie wysyła powiadomień
Żadna z tych funkcji jeszcze nikogo nie powiadamia. To, co czeka na ciebie, jest zebrane na jednej stronie, „Moja praca”, którą otwierasz, kiedy chcesz.

W prawdziwym serwisie

Zrzut ekranu działającego serwisu (w wersji angielskiej)

Zrzut ekranu strony celu na konferencji demonstracyjnej: cel „TEST=FAKE: registration without a queue on day two”, oznaczony Open, 2 of 3 met, jednozdaniowy opis i „Definition of done” z trzema warunkami — dwa zaznaczone i przekreślone, każdy z dopiskiem „Met — recorded by Anna Organiser”, trzeci niezaznaczony. Pod nimi: „A goal is met when every condition is. Nobody ticks it directly.”
Cel na wymyślonej konferencji demonstracyjnej: spełnione dwa z trzech warunków — więc wciąż jest otwarty. Otwórz konferencję demonstracyjną →

Zrzut ekranu działającego serwisu (w wersji angielskiej)

Zrzut ekranu „My tasks”, sekcja „Waiting on you”: trzy karty zadań z wydarzenia TEST=FAKE P5 colour-pass sandbox. Pierwsza, oznaczona Urgent, jest po terminie i ma stan To do; druga, oznaczona High, jest po terminie i w toku; trzecia ma późniejszy termin. Na każdej widać, kto się nią zajmuje, i przyciski Start albo Send to review, Cancel it, Edit, Add a step, Delete i Open the task.
Twoje zadania ze wszystkiego, co pomagasz prowadzić: priorytet, termin, kto się tym zajmuje i jaki może być następny krok. Otwórz prawdziwą stronę →

Zrzut ekranu działającego serwisu (w wersji angielskiej)

Zrzut ekranu tablicy „Help wanted”: filtry rodzaju, zakresu, „tylko zdalnie” i pole wyszukiwania, a pod nimi siedem otwartych ogłoszeń — cztery od samego EdMatu (testowanie podręcznika, mówienie o EdMacie uczniom i nauczycielom, założyciele stowarzyszenia, wskaźnik „AI-assisted”), dwa z wydarzenia testowego i jedno z kursu — każde z rodzajem pomocy, liczbą potrzebnych osób i informacją, czy można zdalnie.
Publiczna tablica próśb o pomoc: czego potrzebują kursy, wydarzenia, materiały i organizacje, i ile osób szuka każde z nich. Otwórz prawdziwą stronę →

Zrzut ekranu działającego serwisu (w wersji angielskiej)

Zrzut ekranu „My work — Everything waiting on you in one place”: sekcja „Events I’m hosting” z jednym wydarzeniem, „Material proposals” z jedną wersją do przejrzenia i „Assigned tasks” z zadaniami po terminie oznaczonymi czerwoną kropką, z datami i stanem opisanym słowami („To do”).
Moja praca: jedna strona dla każdej osoby, pogrupowana według rodzaju, z kolorową kropką mówiącą, jak pilna jest każda pozycja. Puste sekcje się nie pokazują.

Cele i ich definicja ukończenia

Osoby prowadzące kurs, wydarzenie, materiał, organizację albo konkurs mogą zapisać dla niego cele, w ustalonej kolejności. Cel to tytuł, opis i lista warunków — każdy w jednym zdaniu. Osoby z zespołu zaznaczają warunki, gdy stają się prawdą; cel sam zmienia się na „osiągnięty”, gdy zaznaczony zostanie ostatni, i wraca do „otwarty”, gdy któryś zostanie odznaczony.

Cel można też ręcznie porzucić. Nigdy nie jest usuwany: porzucony cel da się dalej przeczytać, więc plan albo zadanie, które na niego wskazywały, wciąż mają sens.

Przykład Obrazek, nie element sterujący — nic na nim nie da się kliknąć.

Cel: każdy tydzień kursu ma arkusz z rozwiązanymi przykładami

  • Warunek Arkusze na tygodnie 1–6 są opublikowane spełniony
  • Warunek Każdy arkusz ma sprawdzone rozwiązanie spełniony
  • Warunek Arkusze na tygodnie 7–12 są opublikowane otwarty
  • Plan Druga połowa semestru służy temu celowi
  • Zadanie Szkic arkusza na tydzień 8 do przejrzenia
  • Zadanie Sprawdzić odpowiedzi z tygodnia 9 do zrobienia
  • Prośba o pomoc Dwie osoby do korekty arkuszy 1 z 2
Jeden cel, wymyślony na potrzeby tej strony, i praca, która na niego wskazuje: spełnione są dwa z trzech warunków, plan i dwa zadania mówią, że mu służą, a ogłoszenie z prośbą o pomoc szuka osób, których wymaga ostatni warunek.

Plany i zadania

Plan to uporządkowana lista kroków; każdy może mieć podkroki (jeden poziom w dół), termin i stan: oczekuje, w toku, zrobione albo pominięte. Dopóki plan nie zostanie uruchomiony, jest szkicem widocznym tylko dla zespołu. Czytelnicy mogą zaproponować krok; osoba, która edytuje plan, przyjmuje propozycję — wtedy staje się krokiem — albo ją odrzuca.

Zadania leżą na tablicy tej samej rzeczy, po jednej kolumnie na stan: do zrobienia, w toku, do przejrzenia, zrobione i anulowane. Zadanie ma priorytet, opcjonalny termin i podzadania. Osoby prowadzące przypisują do niego ludzi spośród tych, którzy już są w zespole. Plan i zadanie mogą wskazać, któremu celowi służą.

Prośby o pomoc

Ogłoszenie z prośbą o pomoc mówi, jakiej pomocy trzeba — ogólnej, eksperckiej, sprzętu, miejsca — ilu osób, mniej więcej na ile godzin, czy da się to zrobić zdalnie i do kiedy. Chętni zgłaszają się, każda osoba raz, a zespół przyjmuje albo odrzuca zgłoszenia. Gdy przyjętych zgłoszeń jest tyle, ile było potrzebnych osób, ogłoszenie uznaje się za spełnione — tego też nikt nie ustawia ręcznie. Nic tu nie jest płatne.

Jest też druga tablica, w drugą stronę: oferty wolontariatu, w których ktoś pisze, w czym może pomóc. Do oferty nie da się zgłosić, można tylko napisać do jej autora, i na razie nic nie łączy ofert z ogłoszeniami automatycznie.

Głosowania i decyzje

Głosowanie ma jeden albo kilka wyborów, może być anonimowe i jest otwarte albo tylko dla zespołu, albo dla wszystkich biorących udział (zapisanych, uczestniczących, współautorów). Otwiera się, gdy ma co najmniej dwie opcje. Zamyka je ręcznie osoba prowadząca i zapisuje decyzję, która z niego wynikła — czas zamknięcia tylko blokuje nowe głosy, nie zamyka głosowania.

Dopóki głosowanie trwa, wyniki widzą tylko osoby prowadzące; wszyscy inni widzą je po zamknięciu.

Moja praca

Każda zalogowana osoba ma jedną stronę, która zbiera to, co na nią czeka, ze wszystkich części serwisu: wydarzenia, które prowadzi albo na które idzie, prośby o dołączenie do kursu, propozycje materiałów do przejrzenia, dyżury, rezerwacje korepetycji, przypisane zadania, zgłoszenia do próśb o pomoc, kroki planów z terminem w najbliższych dwóch tygodniach, otwarte głosowania, fiszki na dziś i pracę przy konkursach. Każda pozycja ma kropkę mówiącą, jak jest pilna, a pusta sekcja w ogóle się nie rysuje.

Otwarta tablica i to, czego jeszcze nie ma

Organizacja może upublicznić swoją tablicę. Organizacja samego EdMatu tak robi: jej zadania, prośby o pomoc, plany i głosowania są na stronie „O EdMacie”, każdy może je czytać, a zmieniać mogą tylko osoby z jej zespołu.

Czego jeszcze nie ma, żeby niczego nie obiecywać: powiadomień o czymkolwiek z tej strony; listy wszystkich celów, planów czy głosowań w serwisie; zależności między krokami i widoku osi czasu; kworum, głosowania rankingowego i głosowań zamykających się samodzielnie; i wyszukiwarki osób — do zespołu organizacji dodaje się kogoś po numerze konta (kursy i materiały pisane wspólnie mają też linki z zaproszeniem).

Wszystko to są te same zasady zastosowane do wielu rzeczy: stan, o którym decyduje coś innego, jest wyliczany, a nie wpisywany; odmowa zawsze mówi dlaczego; a strona, której nie możesz zobaczyć, po prostu dla ciebie nie istnieje.